MENU

  • Sebastian Krok - plakat wystawy

Wystawy

MIKOŁAJCZYK, ROBAKOWSKI, RYTKA

"ENERGIA PRZEKAZU"

9 czerwca - 30 lipca 2006


Dobór prac artystów współpracujących ze sobą na przestrzeni wielu lat został podyktowany pojęciami występującymi w tytule. Energia i przekaz, w przypadku tych twórców, jest istotnym elementem w ich działaniu, zarówno na poziomie koncepcji utrwalonej w teoretycznych tekstach i filmach, w technice wideo, a także w wybranych fotografiach oraz instalacjach z okresu od 1970-2005.

Wystawie towarzyszy 200-stronnicowy katalog-album, zawierający fotografie, biografie artystów, teksty profesjonalistów w dziedzinie sztuki.

Wystawa zorganizowana przez Fundację Sztuki Współczesnej In Situ była pokazywana w Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie, a po ekspozycji w Galerii Nowych Mediów będzie pokazywana: w Austriackim Forum Kultury w Warszawie (listopad 2006 - grudzień 2007, kurator: Jolanta Męderowicz) oraz w Muzeum Narodowym w Szczecinie (luty 2007 - marzec 2007, kurator: Lech Karwowski).

Fundacja Sztuki Współczesnej In Situ została założona przez Bożennę Biskupską i Zygmunta Rytkę w 2004 roku w Podkowie Leśnej. Fundatorzy to artyści, którzy brali udział w wielu wystawach, prezentacjach, warsztatach i sesjach teoretycznych.

Nazwa "In Situ" (łac.) oznacza "w miejscu". Przywołuje miejsce historyczne, obecnie siedzibę Fundacji, dawniej Pałacyk Myśliwski Stanisława Lilpopa. Nazwa podkreśla działanie w miejscu, które bez względu gdzie się znajduje jest przestrzenią dla sztuki - otwartą dla innych. Celem Fundacji jest promocja sztuki współczesnej, popularyzacja nowych metod edukacji artystycznej, propagowanie działalności w zakresie Ochrony Dóbr Kultury oraz Dziedzictwa Narodowego oraz integracja środowisk twórczych.

(źródło: www.culture.pl, www.insitu.pl)
 


Antoni Mikołajczyk (1939-2000) - fotograf, twórca wideo, projekcji, instalacji świetlnych. W 1967 ukończył studia na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. Wykładowca Uniwersytetu im. M. Kopernika w Toruniu oraz PWSSP w Łodzi i Poznaniu. Członek grup artystycznych ZERO-61 i WARSZTAT FORMY FILMOWEJ. W 1982 roku założył podziemny Punkt Konsultacyjny Sztuki, gromadzący dokumentacje aktywności artystycznej oraz publikacje z zakresu teorii sztuki i krytyki. Był współredaktorem niezależnego międzynarodowego wydawnictwa "FABRYKA". W początkowym okresie twórczości zajmował się przede wszystkim fotografią eksperymentalną, filmem, a następnie sztuką wideo. Już wtedy zainicjowana została problematyka kluczowa dla późniejszej twórczości - światło jako szczególny rodzaj materii sztuki. Ewoluowała ona od opisywania przestrzeni światłem, poprzez tworzenie przestrzennych struktur świetlnych, czego bezpośrednim następstwem były instalacje - rzeźby świetlne, budowane zawsze do konkretnej przestrzeni, uwzględniające warunki zewnętrzne.

Józef Robakowski (ur. 1939) studiował na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz na Wydziale Operatorskim PWSFTViT w Łodzi. Przez całe lata siedemdziesiąte do 1981 oraz od 1995 do chwili obecnej wykładowca PWSFTViT oraz w Wyższej Szkole Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi. Był członkiem grup artystycznych, m.in. ZERO-61 i WARSZTAT FORMY FILMOWEJ. Od 1978 roku prowadzi prywatną galerię sztuki - Galerię Wymiany. Jego twórczość obejmuje fotografie, realizacje wideo, instalacje, filmy awangardowe związane z nurtem konceptualnym i post-konceptualnym. Jest także autorem tekstów o sztuce, animatorem życia artystycznego, komisarzem wystaw.

Zygmunt Rytka (ur. 1947) - członek ZPAF od 1980 roku. Od początku lat 70. realizacje w nurcie sztuki analitycznej i medialnej w zakresie fotografii i filmu eksperymentalnego, potem wideo. Przez drugą połowę lat siedemdziesiątych pracował w Galerii Współczesnej w Warszawie. Od 1982 do 1989 roku uczestnik ruchu Kultury "Zrzuty" - niezależnego życia artystycznego koncentrującego się w Łodzi. Współpracował z Józefem Robakowskim oraz Strychem Łodzi Kaliskiej, a także Małą Galerią w Warszawie, potem Galerią Wschodnią i Galerią FF w Łodzi. Jego twórczość wyrażała krytykę Polski okresu stanu wojennego. Z drugiej strony w latach 80. i 90. podczas licznych pobytów nad rzeką Białką w Tatrach, powstało wiele prac o postkonceptualnym charakterze, poruszających problem niezmierzonej potęgi natury i jej tajemniczej witalnej siły. Bardzo aktywny od drugiej połowy lat 90. Intermedialne prace Rytki należą do najważniejszych w Polsce w latach 1970-90.
o neoawangardowym i postkonceptualnych charakterze.


fot. Z. Sejwa

fot. Z. Sejwa

fot. Z. Sejwa

fot. Z. Sejwa

fot. Z. Sejwa

fot. Z. Sejwa

fot. Z. Sejwa

fot. Z. Sejwa

fot. Z. Sejwa

fot. Z. Sejwa

fot. Z. Sejwa

fot. Z. Sejwa

fot. Z. Sejwa

fot. Z. Sejwa

wróć